-        Βρε καλώς το Fufuto. Που χάθηκες;

-        Τρεχάματα, ζημιές (σε σκληρό δίσκο, mail κλπ), αναποδιές γενικώς…, αποχή για μεγάλο διάστημα όχι μόνο από τη μπλογκόσφαιρα αλλά και από το διαδίκτυο γενικά.

-        Όλα καλά τώρα;

-        Ναι, ευτυχώς. Το αυτό επιθυμώ και δι’ ημάς J

-        Μα χάθηκες ξαφνικά…

-        Αλήθεια είναι, και δεν πρόλαβα να στείλω  … ουτ’ ένα γράμμα, ούτ’ ένα τηλεφώνημα. Και με βάραινε αυτό γιατί είχα αφήσει και κάποιες εκκρεμότητες: τον Αθήναιο, τον George, τη Μαριλίνα… Ειδικά για τον George στενοχωρέθηκα ακόμα περισσότερο προχθές, όταν (εκκαθαρίζοντας το αραχνιασμένο mail) ανακάλυψα ότι ποτέ δεν έλαβε ένα μήνυμα που νόμιζα ότι του είχα στείλει (τις ελάχιστες φορές που κατάφερα να μπώ όλο αυτό το διάστημα δεν άνοιξα ο μλκας το mailer-daemon που είχε έρθει και … ήμουν ήσυχος – είχα κάνει mistyping τη διεύθυνσή του γράφοντας από άλλο mail ο πανάσχετος παλιομλκας…).

-        Και τώρα;

-        Εκτιμώ ότι θα καταφέρνω να διαθέτω λίγες ώρες τη βδομάδα για να ψιλο-παρακολουθώ, όσο μπορώ, τη μπλογκόσφαιρα

-        Μας τα ξανάπες αυτά! Και πόσταρες στη χάση και στη φέξη (και πιο αραιά ακόμα…)

-        Ωραίο αυτό! Ακριβώς έτσι ονόμασα το νέο blog. «Στη χάση και στη φέξη». Είναι στη διεύθυνση Vladimiros.wordpress.com

-        Ο Βλαδίμηρος ποιος είναι;

-        Το νέο μου nick. Βλαδίμηρος ήταν το όνομα του παππού μου (που δε γνώρισα). Το εκφώνησαν στη βάπτισή μου αλλά δεν το έγραψαν στα επίσημα χαρτιά. Ήτανε βλέπεις …ντεμοντέ. Κι επειδή Δημήτρηδες υπάρχουν πολλοί διάλεξα το Βλαδίμηρος.

-        Άντε να δούμε…